top of page
Copy of You are the universe phone wallpaper (Instagram Post) (Facebook Post (Landscape)).

Kurtlarla Dans Edenlere- Öfkemin Anlattığı
 
Karanlık olunca, çocuklara döner bir yanımız, yön duygumuzu kaybedebiliriz.
Nesneleri göremediğimizde ellerimizi riske atar, cisimleri hissederek yolumuzu bulmaya çalışırız.
Eller ki ikincil kalp çakrası, buradan diyebilirim ki her türlü karanlıkta kalbin rehberliğine güveniriz. 
İçeriye, dış destek ararız, ihtiyacımızı neyin karşılayacağı değişkendir.
Hangi yöntemi kullanırsak kullanalım, o alan aydınlanır, görünür olur.

Masallar bu yöntemler arasında özeldir.

İşlevinde sadece görünene değil, görünenin ardına bakmaya bir davet etmek vardır.

Üstelik bunu algımızı alt üst eden kişisel alabilme ihtimalinden uzaklaştırarak yapar.

Kurtlarla Dans Edenlere buluşmaları masalların desteğini alarak farklı temalarda aynı yere, özbenliğimizle ilişkimizde derinleşmeye davettir.

15 Mart- 17 Mart 

Saat 20:00-22:00 

''Öfkenin Anlattığı''

Yolu aydınlatacak ışığı ararken tahmin edemeyeceğimiz bir  öğretmen çok derinden ateşi ile seslenir;

‘’Öfkemiz’’!

Yaşamın evrelerinde, bir sonraki faza geçebilmemiz için hazırlandığımız yerde, kaçındığımız ne varsa yüzleşmeye çağırılırız.

Öfke ateştir ve ateşin üç ayrı dönüşüm davetini de içerir;

 *Kül olabilirsin

*Ham kalabilirsin

*Tamamlanıp yola devam edebilirsin.

İlk buluşmada ateşle ilişkimizde derinleşiyoruz.

Öfkenin yaktığı yerde gerçekliğimiz çırçıplak ortaya çıkar, kendimize meydan okuruz. Öfke ateşi yanınca yoksunluğumuzu, özlemimizi, korkularımızı gizleyici bir güçle dönüşürüz. Yeryüzünün çocukları olarak nasıl da hayata tutunmaya odaklıyız...

Eğer o odada yüzleşemediğimiz, görünenin ardındakiyle ilgili varsayımda bulunan halimizle yola devam etmeye çalışırsak, hep bir eksiklik hissederiz.
Tamamlanma olana kadar o odanın kapısı ardımızdan örülemez. Yani öfke varsa geçmiş defteri hep açık kalır ve şimdinin kaynağının üstü örtülür.

Osmanlı’da padişah sefere giderken yola çıktığı kapıdan zaferle dönüşü için ardından kapıyı tuğlayla örerlerdi. Bizlerde geçmişe dair odalarda parçalarımızı bırakmayıp, sefere zafer için çıkıyorsak o kapıları örebilmeyi göze almalıyız.

İkinci buluşmada aştığımız dağlara yeniden bakıp, gücümüzü yeniden topladığımız parçalarımızla kazanacağız.

“Başlangıçta doğru kapının hangisi olduğu hiç bilinmiyorsa, hangi kapıların doğru kapı olduğu nasıl bilinebilir, bunu kestirmek zordur. Yine de, yanlış kapılar, kendinizi durmadan dışlanmış hissetmenize neden olanlardır.” der Estes Kurtlarla Koşan Kadınlar’da...

Ez cümle birlikte yeni bir kapıdan geçmek için, gölgenin zıddı alanından güç alarak, öfkenin öğrettiğini keşfetmeye çağrılıyorsun.

Yine soruyu sorabilen sanatçı yanımızla, merakla cevabını arayan kaynakla barışık çocuk yanımız birleşecek, yaşam sanatçısı olmayı deneyimleyeceğiz.

Clarissa P. Estes ile katıldığım çalışmada her birimizin sanatçı olabilişini desteklemeye icazet aldım.
Sizleri kendinizle kavuşmaya bu amaçla davet ediyorum.


Kurtlarla Dans Edenlere- Öfkemin Anlattığı

15 Mart  2024 Cuma 20:00-22:00
17 Mart 2024 Pazar  20:00-22:00


Atölye katılım bedeli; 1000 TL+KDV

Bu bir eğitim değil, bir kendinlik deneyim alanıdır.

Buluşmalar zoom üzerinden yapılacaktır.

Katılım halinde aşağıdaki hesap numaramıza ödemeyi göndererek dekontu bize iletmenizi rica ederiz.

Arbil Çelen Yuca
Garanti Bankası Valikonağı Şubesi
İBAN: TR 720006200018300006667648

Benim Hikayemde Kurtlarla Koşan Kadınlar;

Büyükanne Estes'in adını ilk 1997 de dostumun Amerika’dan getirdiği Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabını hediye ettiğinde işittim. 

Bitmiş bir ilişkinin ardından Estes’in cümleleri ile aylarca kitabın her sayfasında kendimi aradım, her bölümde adeta düğümlerim çözüldü. Ama o dönemde henüz o kadarına hazırmışım ki, kitabın beni uyandırışı ile tedirgin oldum, kabullenmem gerekenlerle yüzleştikçe canım çok yandı.

2004 yılında kitabımı vapurda unutuverdim. Uzunca bir zamanda anmadım. 

Raflarda görmeye başladığımda kitabı unutuverişimin üzerinden üç yıl geçmişti.

Türkçeye çevrilmişti, kitapçıda görünce, kalbimde ciddi bir ağırlık oldu, kurt kelimesi ile bile tedirgin oluyordum. Cesaret edip alamadım.

 

Yani hala doğru zamana vardı!

 

2012 de bir dostumun Kurtlarla Koşan Kadınları senin sesinle duyuyorum diyerek belinde kırmızı bir kurdeleyle bana hediye edişi yeniden bir araya getirdi. Bu defa ayrılmamacasına kavuştuk.  Tam da doğumgünümdü ve o günden beri tarih ne olursa olsun doğuşlarımın kitabı olmaya devam ediyor.

 

Kitapta Estes’in 20 yılda şahit olduğu, çözüm aradığı dişilin sorunları, çaresizliği, bastırılmış vahşi kimliği olunca her birimizin hikayesini birleştiren bir gücü olmaması mümkün değil.

 

Sonunda bu kitabın yaşamın belli dönemlerinde yoldaş olduğunu kavradığım dönem başladı, hem anlatıyor hem de kendi masallarımı yazmaya devam ediyordum. Bana nasıl iyi geldiyse herkese bulaşsın şifası istiyordum. 2019 yılında kontenjanı dolmuş bir atölyesine bir mektup yazdım, ''neden o atölyede ve tam da şimdi kabul edilmeliydim'' i anlattım…

İkna edici olmalı ki on gün sonra yine doğumgünümde, bana kitabı hediye eden arkadaşımla aylar sonra ilk defa buluşmuşken mail geldi.

Böylece büyükanne ile, herkesin sanatçı olduğuna inandığım yolu aktarmanın yollarında ustalaşmak için buluşmaya yola çıktım.

Colorado daki “Art as a sacred act” çalışması bana yöntemlerimle ilgili teyitler verdi, Clarissa P.Estes gerçekten rehberliğiyle atam oldu.

 

Yıllardır anlattığım her masalda, alan tuttuğum her çemberde hatta anneliğimde, sevgililiğimde, evlatlığımda, dost olabilişimde hatta tartışıp çekiştiğimde Estes'in bir cümlesi ile bir çözülüm yaşarım.

 

İstersen benim için doğamda olduğunu keşfettiğimi senin doğandaki ile buluşturmaya bu yolda beraber yürüyelim...

bottom of page